આ વાર્તા નથી! (૨)

પણ મને ખાત્રી  જ છે કે મારી આવી એકે એક વાર્તા એક વખત તો અચૂક પ્રકટ થવા માંડશે, ને તેય સામાન્ય માસિકોમાં નહીં પણ સર્વશ્રેષ્ઠ માસિકોમાં. તંત્રીઓ મારી વાર્તા મેળવવા માટે મારા મારા બંગલાનાં પગથિયાં ઘસી નાખશે. મને વાર્તાનું વાતાવરણ પૂરૂં પાડવા માટે સ્ત્રીઓ મારી આજુબાજુ ઘૂમ્યા કરશે. રોજ રોજ અસંખ્ય રૂપસુંદરીઓ મારા પર ખાનગી પત્રો લખશેઃ ‘મને તમારી વાર્તાઓથી પ્યાર છે… મારી સાથે લગ્ન કરશો?’ ને હું અવશ્ય એમની મુલાકાત લઈશ, ને એક એક મુલાકાતમાંથી એક એક વાર્તા સર્જીશ. હું સર્વશ્રેષ્ઠ વાર્તાકાર બની જઈશ. મારાં પુસ્તકો સેંકડોની સંખ્યામાં બહાર પડશે ને લાખ્ખોની સંખ્યામાં વેચાશે. વંચાશે.
ઊગતા લેખકો મારી આજુબાજુ વીંટળાશે. વાર્તાકલાનો કસબ શીખવા ટોળે ટોળાં મારા બંગલામાં ઊભરાશે. હું એક આશાસ્પદ લેખકને શોધી કાઢીશ ને એને મારી કલાનો ભેદ શીખવીશ.
‘લખો, ખૂબ લખો, ને લખતાં તમને આવડી જશે,’ આ એક ભેદ.
‘વાંચો, લખેલું ખૂબ વાંચો, ને તેમાંથી ઓછામાં ઓછું રહેવા દો–જે તમને ખૂબ ગમે તે જ,’ બીજો ભેદ.
‘ને છેવટે તમને ગમે, ખૂબ જ ગમે, તેને જ પ્રગટ કરો,’ત્રીજો ભેદ.
આ તો ખૂબ અઘરૂં લાગે છે, ખરૂંને? પણ આ રસ્તો લાગે છે એટલો અઘરો નથી જ. કીમિયો બતાવું?
શરૂઆતમાં એમ જ કરો અને તમારી કલમથી અપૂર્વ કૃતિઓ સર્જાશે, જે તમારા વાચકવર્ગને વિશાળ બનાવી દેશે. તમને પ્રતિષ્ઠાના શિખર પર બેસાડી દેશે. તમે મહાન વાર્તાકાર બની જશો.
યાદ રાખો કે સામાન્ય લેખકો પણ સુંદર લખતા હોય છે, પણ જે લખે છે એ બધું જ સુંદર કે શ્રેષ્ઠ હોય છે, એવું કશું નહીં, ને એટલે જ એ લેખકો ને એમની કૃતિઓ પણ સામાન્ય જ રહે છે.
પણ જે લેખક એકાદ કૃતિ અસામાન્ય લખી નાખે છે એ લાખ્ખોનો લાડીલો બની જાય છે. ને પછી એ લાખ્ખો વાચકોને એની અન્ય કૃતિઓ વાંચ્યા વિના નથી જ ચાલતું. એ અન્ય કૃતિઓ પેલા સામાન્ય લેખકની સુંદર કૃતિઓ જેવી જ હોય છે છતાંય એ અસામાન્યમાં ખપે છે! સવાલ કૃતિઓની ગુણવત્તાનો નથી રહેતો, એના સર્જકે એક વખત હાંસલ કરેલી બેનમૂન સિદ્ધિનો રહે છે.
ને એવા લેખકોની પછી તો બધી જ કૃતિઓ પ્રગટ થયે જ જાય છે… હા, એ અતિસામાન્ય ન બની જાય એનો એણે સતત ખ્યાલ તો રાખવો જ જોઈએ. નહીં તો એની મેળવેલી પ્રતિષ્ઠા જોખમાય.
પણ એ વાત તો સહેલી લાગે છે ને?
તમે કહેશો, ‘હા.’ હું પણ ‘હા’ જ કહું છું. કારણ કે ‘હા’માં જ જવાબ આવે એ રીતે મેં પ્રશ્ન કર્યો છે, ને એનો હું ‘ના’ જવાબ આપું તો તમે હસો.
પણ તમે હસવાના જ છો એની મને ખાત્રી જ છે, કારણ કે એ વાત સહેલી જ હોત તો મેં જ ક્યારની અમલમાં મૂકી હોતને! ને મૂકવા પ્રયત્ન કર્યો છે એમ આ કૃતિ પરથી પણ તમને લાગશે, કારણ કે હું આ ‘વાર્તા’ નથી લખતો… બીજું જ કંઈ લખું છું, ને મનને ગમે યા ન ગમે છતાંય લખું છું, કારણ કે એ કંઈક નવું છે, ને નવું લઈ આવનાર ઝટ પ્રતિષ્ઠા અને પ્રસિદ્ધિ  પામે છે એ તો સનાતન નિયમ છે!
ને મને આ લખાણ નથી ગમતું એ જ મોટી ખામી છે ને! આ ગમતું હોત તો મેં ગણાવેલું મહત્તાનું  એ પહેલું સોપાન ગણાત… પણ શું કરૂં? સંપાદકને એ ગમે છે, ને એટલે જ પ્રકટ થાય છે!
પ્રકટ નહીં થાય તો હું માનીશ કે મને ને સંપાદકને ન ગમી. પણ હજારો વાચકોને એ ગમત એનું શું? ને એટલે આને પ્રસિદ્ધ તો કરવું જ જોઈએ, પણ આટલા ખુલાસા સાથેઃ
“આ વાર્તા નથી.”  
(સંપૂર્ણ)
Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s


%d bloggers like this: