ચરણને પાછા વળવામાં …

વિવેક મનોજ ખંડેરિયાની અમર ગઝલ “વરસોનાં વરસ લાગે”નો બીજો ભાગ ગણે છે “ઘણી તકલીફ પ્હોંચી છે” ગઝલને જે ધવલે પોસ્ટ કરી છે.

ગઝલનો આ શેર ખૂબ જ ગમ્યોઃ

અગર ભૂલો પડ્યો હું હોત ને દુઃખ થાત એ કરતાં,
ચરણને પાછા વળવામાં ઘણી તકલીફ પ્હોંચી છે.
ધ્યેય પાર પાડવા સુધી પહોંચી શકાયું ન હોય અને જો પાછા વળવું પડે તો એ દુખ અસહ્ય હોય છે!
યાદ આવે છે વ્હી. શાંતારામની અમર ફિલ્મ “દો આંખે બારા હાથનો” એક પ્રસંગઃ જેલરનું પાત્ર ભજવતા વ્હી. શાંતારામ કેદીઓને સુધારવા માગે છે, અને એમને જેલની બહાર લઈ જવા માગે છે. એમના અંગ્રેજ ઉપરી અધિકારી એમને કચવાતા મને રજા આપે છે. કેદીઓને જેલર બહાર લઈ જાય છે પણ લાગ મળતાં એ ભાગી જાય છે! મારો પ્રયોગ નિષ્ફળ ગયો છે એવા લખાણ પર ઉપરી અધિકારી જેલરને સહી કરવાનું કહે છે. જેલર સહી કરે છે પણ એને અસહ્ય દુખ થાય છે અને સહી કરીને કલમ તોડી નાખે છે!
મનોજ ખંડેરિયાની ગઝલની લીંકઃ
http://layastaro.com/?p=4529
Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s


%d bloggers like this: