તારે નગર જાવા … !

વિવેકે મારા એક પ્રિય ગઝલકાર મનોજ ખંડેરિયાની ગઝલ “વરસોનાં વરસ લાગે” પોસ્ટ કરી છે. આ આપણા સાહિત્યની એક અમર કૃતિ છે અને એનું અંગ્રેજીમાં ઉત્કૃષ્ટ રૂપાંતર થાય છે એ વિશ્વ સાહિત્યમાં સ્થાન લઈ શકે.

આ ગઝલના બધા જ શેરો વિશે લખવાની તીવ્ર ઇચ્છા છે, પણ એન છેલ્લા શેર વિશે લખું છુંઃ

મને સદભાગ્ય કે શબ્દો મળ્યા તારે નગર જાવા,
ચરણ લઈ દોડવા બેસું તો વરસોનાં વરસ લાગે.

શબ્દની શક્તિનાં આ શેરમાં દર્શન થાય છે.

શબ્દના સથવારે એક ક્ષણમાં તારા નગરમાં પહોંચી શકાય! અલબત્ત શબ્દ બ્રહ્મ છે. કવિનું નગર બ્રહ્મલોક છે? એ તો કવિ જ કહી શકે.

અને કવિ પગને દોડાવે તો? આ પંક્તિમાં કવિ ભૌતિક નગરમાં પહોંચવાની વાત કરતા લાગે છે! એ નગરમાં પહોંચતાં પગને વરસોનાં વરસ લાગે!

કવિ જો પ્રેમનગરમાં પહોંચવાની વાત કરતા હોય તો સાચો પ્રેમ મળતાં વરસોનાં વરસ લાગે!

વિવેકનો ગઝલનો આસ્વાદ વરસોનાં વરસ યાદ રહેશે.

મનોજની ગઝલની લીંકઃ
http://layastaro.com/?p=1399

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s


%d bloggers like this: