Archive for the ‘વાર્તા રે વાર્તા’ Category

બે ભાઈ

June 28, 2010
બે હતા ભાઈ
સગા બે ભાઈ
બહાદુર બે ભાઈ
આ રીતે બે ભાઈ હતા
બેની સરખી જોડ હતી
બે સિંહોની જોડ હતી.
 
મોટા ભાઈ બન્યા વકીલ
નાના ભાઈ પણ બન્યા વકીલ
બન્ને ભાઈઓ બન્યા વકીલ.
 
નાનાને જવું વિલાયત
પાસપોર્ટ મંગાવ્યો તર્ત
સફર કરવા થયો તૈયાર.
 
મોટા ભાઈ બોલી ઊઠ્યાઃ
“હું મોટો ને તું છે નાનો”
એમ કહીને મોટા ભાઈ
ઉપડી ગયા વિલાયત માંય.
 
પાછળથી નાના ભાઈ ગયા
ડીગ્રી લઈને પાછા ફર્યા.
 
મોટા ભાઈ મુંબઈમાં ઠર્યા
નાના ભાઈ અમદાવાદ રહ્યા.
 
બની સહાયક ગાંધીજીના

નાના ભાઈ તો ઝૂઝ્યા જંગ

ખેડા-લડતે રાખ્યો રંગ
બારડોલીમાં વીજયી બની
‘સરદાર’ની ઉપમા મળી.
 
જાણો છો ભાઈઓનાં નામ ?
મોટા હતા વિઠ્ઠ્લભાઈ
નાના હતા વલ્લભભાઈ
વલ્લભ-વિઠ્ઠ્લ જોડી હતી
બે ભાઈઓની જોડી હતી.
 
(આ રીતે મહાપુરુષોના જીવનની વાતો કથાગીતોમાં ગૂંથી શકાય. એ બાળકો (અને મોટેરાઓને પણ) આનંદ સાથે પ્રેરણા આપી શકે.) 
ખાસ સૂચનાઃ મારા આ બ્લોગ તથા અન્ય બ્લોગો/વેબ સાઈટો પર પોસ્ટ થતાં મારાં લખાણોની લીંક તમે મોકલી શકો છો કે આપી શકો છો, પણ કોપી પેસ્ટ કરીને મોકલશો નહીં કે એમનો એ રીતે ઉપયોગ કરશો નહીં.
(આ તથા મારાં અન્ય લખાણો અંગે આપના વિચારો જાણવા આતુર છું. પ્રતિભાવ જરૂર મોકલતા રહેશો.)
Copyright (c) 2010 by Girish Parikh.
ગુજવાણી લોગો તમારા બ્લોગ પર લગાવી તમારો લેખ અહીં જલ્દી પહોંચાડો. 

 

વાર્તા રે વાર્તાઃ ૨

June 22, 2010
વાર્તા રે વાર્તા
ભાભા કહો વાર્તા
વાત કહો રોજ
પડે બહુ મોજ
 
વાર્તા રે વાર્તા
એવી કહો વાર્તા
ભૂલી જઈએ ભાન
થઈએ એક તાન
 
વાર્તા રે વાર્તા
શબ્દોની યાત્રા
સાચું સદા બોલો
જુઠ્ઠું ના બોલો
 
વાર્તા રે વાર્તા
ભાભો એવું બોલતા
સંપી રહો સહુ
થાશો સુખી બહુ
 
વાર્તા રે વાર્તા
ભાભાની વાર્તા
એવો આપે સાર
રહે યાદગાર
 
વાર્તા રે વાર્તા
સાંભળો સહુ વાર્તા
ભોળો ભાભો ભાખે
સ્વાદ સહુ ચાખે.
ખાસ સૂચનાઃ મારા આ બ્લોગ તથા અન્ય બ્લોગો/વેબ સાઈટો પર પોસ્ટ થતાં મારાં લખાણોની લીંક તમે મોકલી શકો છો કે આપી શકો છો, પણ કોપી પેસ્ટ કરીને મોકલશો નહીં કે એમનો એ રીતે ઉપયોગ કરશો નહીં.
(આ તથા મારાં અન્ય લખાણો અંગે આપના વિચારો જાણવા આતુર છું. પ્રતિભાવ જરૂર મોકલતા રહેશો.)
Copyright (c) 2010 by Girish Parikh.
ગુજવાણી લોગો તમારા બ્લોગ પર લગાવી તમારો લેખ અહીં જલ્દી પહોંચાડો.

    

પ્રહલાદની કથા

June 8, 2010
કથા પ્રહલાદની સુણજો અમે એ આજ આરંભી,
કહીશું એ કથા ગીતમાં અમે એ આજ વણથંભી.
 
હતો પ્રહલાદ નાનો બાળ હશે ઉંમર વરસની બાર,
પિતા હીરણ્યકશીપુને હતો ભગવાન સાથે ખાર.
 
કર્યો હુકમ “ન લેશો કોઈ પ્રભુનું નામ આ જગમાં,”
કર્યો પુકાર પ્રહલાદે “વસે છે કૃષ્ણ મમ રગમાં.”
 
પછી તો દૈત્ય ખીજાયો કર્યો હુકમ સીપાઈને,
“આને મારી જ નાખો ઝટ નથી એ પુત્ર, દુશ્મન છે.”
 
પરંતુ સર્વ પ્રયત્નોમાં મળી સીપાઇઓને હાર,
હતું શ્રી કૃષ્ણનું રક્ષણ બન્યા સીપાઈઓ લાચાર.
 
“કૃષ્ણ સહુના એમનો છે હર જગામાં વાસ,”
હીરણ્યકશીપુ સ્થંભ લોઢાનો તપાવે ખાસ.
 
“કૃષ્ણ આમાં છે?” પૂછે પ્રહલાદને એ દૈત્ય,
“હા પિતાજી, કૃષ્ણ એમાં છે કહું છું સત્ય.”
 
“તો બાથ ભીડ આ થાંભલાને જોઉં તારા કૃષ્ણ,”
બાથ ભીડે બાળ ત્યાં પ્રગટ્યા નૃસિંહ ભગવાન.
 
ઉંબર ઉપર લઈને કર્યો એ દૈત્યનો સંહાર,
લીધો પ્રહલાદને ખોળે ને કીધો ભક્તને બહુ પ્યાર.
ખાસ સૂચનાઃ મારા આ બ્લોગ તથા અન્ય બ્લોગો/વેબ સાઈટો પર પોસ્ટ થતાં મારાં લખાણોની લીંક તમે મોકલી શકો છો કે આપી શકો છો, પણ કોપી પેસ્ટ કરીને મોકલશો નહીં કે એમનો એ રીતે ઉપયોગ કરશો નહીં.
(આ તથા મારાં અન્ય લખાણો અંગે આપના વિચારો જાણવા આતુર છું. પ્રતિભાવ જરૂર મોકલતા રહેશો.)
Copyright (c) 2010 by Girish Parikh.
ગુજવાણી લોગો તમારા બ્લોગ પર લગાવી તમારો લેખ અહીં જલ્દી પહોંચાડો.

મૂર્ખ કાગડો

June 6, 2010
કા… કા… કરતા કાગ તણો કંઠ સુકાયો તરસે,
ઉડિયો ઊંચી ડાળ, જોવા પાણી ક્યાં દીસે.
 
દૂર દૂર દીઠો એક કુંજો ઝાડ નીચે પડ્યો,
મનમાં થયું કે ખરે એ છે પાણીથી ભર્યો.
 
નીલ નભમાં ઊડ્યો, આવ્યો આશભર્યો અરે !
પણ ઊંડું હતું પાણી ચાંચ ના ડૂબે ખરે.
 
મથ્યો, ઘણું મથ્યો, પણ વ્યર્થ હા સહુ થયું,
બોલ્યો છોડી આશ, “પાણી પીવા બહુ કર્યું.”
 
એવામાં ઝાડ ઉપર એક, કૂદ્યો કોઈ કપી તહીં,
ઝાડ કેરાં ફળો બે ત્રણ પડિયાં કુંજાની મહીં.
 
ફળ પડતાં પાણી, ઊંચું થયું અને પીધું,
ઉર ઠારિયું કાગે જાણે અમૃત જળ પીધું.
 
ધીરે રહીને મૂરખ કાગે ઝાડને નમન કીધું,
ખરે ટાણે વૃક્ષે મુજને પીવા જળ દીધું !
ખાસ સૂચનાઃ મારા આ બ્લોગ તથા અન્ય બ્લોગો/વેબ સાઈટો પર પોસ્ટ થતાં મારાં લખાણોની લીંક તમે મોકલી શકો છો કે આપી શકો છો, પણ કોપી પેસ્ટ કરીને મોકલશો નહીં કે એમનો એ રીતે ઉપયોગ કરશો નહીં.
(આ તથા મારાં અન્ય લખાણો અંગે આપના વિચારો જાણવા આતુર છું. પ્રતિભાવ જરૂર મોકલતા રહેશો.)
Copyright (c) 2010 by Girish Parikh.
ગુજવાણી લોગો તમારા બ્લોગ પર લગાવી તમારો લેખ અહીં જલ્દી પહોંચાડો.

 

શકરો હજામ

June 5, 2010
એક હતો હજામ,
શકરો એનું નામ. 
દુકાન એણે કરી,
પણ દોલત ના મળી.
 
થાકે રાહ જોઈ,
ઘરાઘ ન આવે કોઈ ! 
પૈસા ખૂટી ગયા,
આવી ન કોઈને દયા.
 
એક દિવસ ઢંઢેરો,
સુણે ધ્યાનથી શકરો. 
રાજાના વાળ ગણે,
તેને કુંવરી પરણે.
 
વિચાર કીધો શકરે,
નસીબ અજમાવા દે. 
પણ સો ગણતાં ના જાણું,
તો વાળ કેમ ગણી કાઢું ?
 
પણ એ તો હતો શૂરો,
હિંમતમાં તો પૂરો. 
રાજમહેલે ઉપડ્યો,
ઝટપટ ઝટપટ  દોડ્યો !
 
રાજાજીની સામી,
લોકોની ઠઠ જામી.
રાજાએ આ વાત,
સહુને કહી સાથ.
 
ગાદીએ બેઠા રાજા,
વાગવા લાગ્યાં વાજાં.
ચતુર પુરુષ એક આવ્યો,
વાળ ગણવા લાગ્યો.
 
પણ ખૂબ વાળ માથે,
એ ગણવા કેમ સાથે ?
ચતુર પુરુષ તો ભૂલ્યો,
ચડ્યો રાજાને ગુસ્સો.
 
ચડાવ્યો એને શૂળી પર,
ત્યાં આવ્યો બીજો ચતુર.
એને પણ ભૂલ પડી,
કુંવરી ખૂબ હસી.
 
કુંવરી રૂપનો અંબાર,
થાય પરણવા વિચાર,
પણ ચતુર પુરુષો હારે,
ત્યાં શકરાનું શું ચાલે ?
 
છેવટ ઊઠ્યો શકરો,
છોકરાંએ પાડ્યો હુરિયો !
શકરો હજામ દેખી,
કુંવરી ખૂબ હસી.
 
પણ શકરો બોલ્યો ચપ,
મારી મોટી ગપ !
“રાજાજી તમ માથે,
છે હજાર વાળ સાથે !”
 
રાજા બોલ્યા “હેં !
જાણ્યું કઈ રીતે તેં ?
ગણ્યા વિના કોઈ વાળ,
તું આવું ક્યાંથી જાણ ?”
 
બોલ્યો શકરો હજામ,
“છે વાત સાચી આમ.
માથું આપનું દેખી,
મેં વાત સાચી પેખી.
 
“પણ મારી ગણત્રી પછી,
જો એકે જાય ન ખરી.
ને નવો વાળ જો એકે,
તમ માથામાં ના ઊગે.
 
“તો વાળ આપના નક્કી,
થઈ જાય હજાર ગણી !”
રાજાએ આ સુણી,
ઘણી બતાવી ખુશી.
 
શકરા સાથે કુંવરી,
ધામધુમથી પરણી.
એ દિનથી શકરાજી,
બની ગયા શકસિંહજી !
ખાસ સૂચનાઃ મારા આ બ્લોગ તથા અન્ય બ્લોગો/વેબ સાઈટો પર પોસ્ટ થતાં મારાં લખાણોની લીંક તમે મોકલી શકો છો કે આપી શકો છો, પણ કોપી પેસ્ટ કરીને મોકલશો નહીં કે એમનો એ રીતે ઉપયોગ કરશો નહીં.
(આ તથા મારાં અન્ય લખાણો અંગે આપના વિચારો જાણવા આતુર છું. પ્રતિભાવ જરૂર મોકલતા રહેશો.)
Copyright (c) 2010 by Girish Parikh.
ગુજવાણી લોગો તમારા બ્લોગ પર લગાવી તમારો લેખ અહીં જલ્દી પહોંચાડો.

 

 

બચુભાઈને એકડો આવડશે ?

મે 18, 2010
નાના બચુભાઈ
ભણે ન કાંઈ
 
ભારે તોફાની
વળી અભિમાની
 
એકડો ન જાણે
પણ પેચ કરી જાણે
 
ક ખ ગ ન જાણે
પણ ટેટા ફોડી જાણે
 
વાંચવામાં બૂરા
પણ ગેડીદડે શૂરા
 
ભણવામાં અધૂરા
પણ ગિલ્લીદંડે પૂરા
 
આવા બચુભાઈ
ભણતા ન કાંઈ
 
એક દિન એમના બાપા
મારે એમને લાફા
 
“કાંઈ નથી ભણતો
ને ગામ આખું ભમતો
 
અહિંયાં બેસી જા
એકડો શીખી જા
 
એકડો નહીં લખશે
તો લાફો એક પડશે”
 
બાપા આમ કહી
ગયા ગામ મહીં
 
કાઢી સ્લેટ પેન
બોલાવીને બહેન
 
બચુ મથે લખવા
પણ બહેન માંડે હસવા !
 
એકડો લખતાં આવડે નહીં
બહેનનું હસવું થંભે નહીં
 
આખરે ખિજાઈ
બોલે બચુભાઈ
 
એકડો ન જાણું
પણ ચીતરતાં જાણું
 
બહેન કહે મોર
ચીતરી દે ઓર
 
બચુભાઈએ ઝટપટ
ચીતરવા માંડ્યું ચટપટ
 
ચીતરવા જતાં ડોક
એકડો બન્યો એક !
 
બહેન હસી પડી
બાપાને વાત કહી
 
એ દિનથી આવડી ‘ગ્યો
બચુને કરતાં એકડો.
ખાસ સૂચનાઃ મારા આ બ્લોગ તથા અન્ય બ્લોગો/વેબ સાઈટો પર પોસ્ટ થતાં મારાં લખાણોની લીંક તમે મોકલી શકો છો કે આપી શકો છો, પણ કોપી પેસ્ટ કરીને મોકલશો નહીં કે એમનો એ રીતે ઉપયોગ કરશો નહીં.
(આ તથા મારાં અન્ય લખાણો અંગે આપના વિચારો જાણવા આતુર છું. પ્રતિભાવ જરૂર મોકલતા રહેશો.)
Copyright (c) 2010 by Girish Parikh.
ગુજવાણી લોગો તમારા બ્લોગ પર લગાવી તમારો લેખ અહીં જલ્દી પહોંચાડો.

બાળ કાવ્ય મહિમા

મે 9, 2010
બાળ કાવ્યો સૌ સાથે વાંચો
ગાઓ બાળ ગીતો સૌ ગાઓ
 
વાર્તા કથા-ગીતોમાં માણો
કથા ગીતોને પ્રેમે ગાઓ
 
કાવ્ય પઠન કરવાનું શીખો
કવિતાના મહિમાને જાણો
 
ગમતાં ગીત કંઠસ્થ કરી લો
ગીત ગાઓ, આનંદ કરી લો
 
ફેરફૂદરડી ફરતાં ફરતાં
આનંદો સૌ ગાતાં ગાતાં
 
‘ટમટમતા તારલા’ હાથોમાં લઈ
બહેનો કહે છે “કેવી મજા ભઈ!”
 
વાંચો, ગાઓ રસિક વારતા
ગમે સહુને ’વાર્તા રે વાર્તા’.
  

ખાસ સૂચનાઃ મારા આ બ્લોગ તથા અન્ય બ્લોગો/વેબ સાઈટો પર પોસ્ટ થતાં મારાં લખાણોની લીંક તમે મોકલી શકો છો કે આપી શકો છો, પણ કોપી પેસ્ટ કરીને મોકલશો નહીં કે એમનો એ રીતે ઉપયોગ કરશો નહીં.

(આ તથા મારાં અન્ય લખાણો અંગે આપના વિચારો જાણવા આતુર છું. પ્રતિભાવ જરૂર મોકલતા રહેશો.)
Copyright (c) 2010 by Girish Parikh.
ગુજવાણી લોગો તમારા બ્લોગ પર લગાવી તમારો લેખ અહીં જલ્દી પહોંચાડો.

વાર્તા રે વાર્તા: ૧

મે 7, 2010
વાર્તા રે વાર્તા
ભાભો વાત માંડતા
આંબે આવે મોર
વાત જામે ઓર.
 
વાર્તા રે વાર્તા
ભાભો ઓછું ભાળતા
કહે આંખ ખેંચી
વાત સહુને રુચી.
 
વાર્તા રે વાર્તા
ભાભો લલકારતા
ધીમે હલકારે
વાત લલકારે.
 
વાર્તા રે વાર્તા
ભાભો સંભળાવતા
સાંભળવા લોક
થાય ભેગાં થોક.
 
વાર્તા રે વાર્તા
ભાભા કેરી વાર્તા
મઝેદાર એવી
સાંભળવા જેવી.
 
વાર્તા રે વાર્તા
સહુને ગમે વાર્તા
ભાભા કેરી વાત
સાંભળજો સાથ.

ખાસ સૂચનાઃ મારા આ બ્લોગ તથા અન્ય બ્લોગો/વેબ સાઈટો પર પોસ્ટ થતાં મારાં લખાણોની લીંક તમે મોકલી શકો છો કે આપી શકો છો, પણ કોપી પેસ્ટ કરીને મોકલશો નહીં કે એમનો એ રીતે ઉપયોગ કરશો નહીં.

(આ તથા મારાં અન્ય લખાણો અંગે આપના વિચારો જાણવા આતુર છું. પ્રતિભાવ જરૂર મોકલતા રહેશો.)
Copyright (c) 2010 by Girish Parikh.
ગુજવાણી લોગો તમારા બ્લોગ પર લગાવી તમારો લેખ અહીં જલ્દી પહોંચાડો.

હું આ જાણું છું !

મે 5, 2010
ગધેડાભાઈ ખાતા’તા ખેતરમાંનું ઘાસ જી,
ઝાડ ઉપરથી વાનર આવી બેઠો તેની પાસ જી.
 
“લુખ્ખું ઘાસ તને શેં ભાવે કેમ નથી ફળ ખાતો તું ?
નથી ભાવતાં ફળો તુજને અક્ક્લ ખોઇ અટવાતો તું !
 
ઝાડ ઉપર હું ચડી શકું છું તને આવડે ચડતાં કે ?”
ગધેડો બોલ્યો : “ના રે ભાઇ! હું ના જાણું એવું રે.”
 
“ઝાડે હીંચતાં મને આવડે તને આવડે હીંચતાં કે ?”
“ઝાડે હીંચતાં તમે જ જાણો હું ના જાણું એવું રે.”
 
“હૂપાહૂપ કરવું હું જાણું શું તું જાણે એવું કે ?”
“ના રે ભાઈ, હું નવ જાણું કંઇએ તારા જેવું રે.”
 
“તો તો ગધ્ધા, હું છું ડાહ્યો તું તો ગાંડો સાવ રે,”
“હું જાણું તે કરી બતાવું મારી પાછળ આવ ને.’
 
“હું આ જાણું છું” કહી ગધેડે લાત લગાવી એક જી,
વાનરભાઈ ચીસ પાડતા ઊડી પડ્યા દૂર છેક જી.

ખાસ સૂચનાઃ મારા આ બ્લોગ તથા અન્ય બ્લોગો/વેબ સાઈટો પર પોસ્ટ થતાં મારાં લખાણોની લીંક તમે મોકલી શકો છો કે આપી શકો છો, પણ કોપી પેસ્ટ કરીને મોકલશો નહીં કે એમનો એ રીતે ઉપયોગ કરશો નહીં.

(આ તથા મારાં અન્ય લખાણો અંગે આપના વિચારો જાણવા આતુર છું. પ્રતિભાવ જરૂર મોકલતા રહેશો.)
Copyright (c) 2010 by Girish Parikh.
ગુજવાણી લોગો તમારા બ્લોગ પર લગાવી તમારો લેખ અહીં જલ્દી પહોંચાડો.

છીએ તે જ ઠીક

April 25, 2010
એક સમે ઘોડાને થઈ ગઈ ઊંટભાઈને દોસ્તી,
નવરાશે બન્ને ભેગા થઈ કરતા સુખદુઃખની ગોષ્ઠિ;
એક દિવસ ઘોડાને એના માલિકે છોડ્યો ચરવા,
તરત જ ઘોડો ઊંટભાઈ પાસે આવ્યો વાતો કરવા.
 
અનેક વાતો કર્યા પછી ઘોડાએ દુઃખની વાત કરી,
“ઊંટવૈદ તમે કહેવાઓ દવા કરો આ રોગ તણી;
કઠણ જમીન ઉપર હું દોડું વાયુ જેવી ઝડપે જી,
પણ રેતાળ જમીન જ્યાં આવે પગ મારા ત્યાં અટકે જી.”
 
ઊંટભાઈ હળવેથી બોલ્યા “મુજને પણ છે એવો રોગ,
વહાણ સમો દોડું રેતીમાં (પણ) સડક આવતાં લાગે ભોગ;
ચલો આપણ બન્ને જઈએ વનમાં વસતા યોગી પાસ,
યોગ થકી એ સર્વ આપણા રોગ મટાડી દેશે ખાસ.”
 
આમ વિચારી ઊંટ અને ઘોડો પહોંચી ‘ગ્યા વનમાં જી,
વાત કરી યોગીને સઘળી, હસ્યા યોગી તો મનમાં જી;
ખરી તમારી કઠણ ને જોડાયેલી છે ઘોડાભાઈ,
એથી દોડી શકો સડક પર પણ ના ફાવે રેતી માંહી.
 
“ઊંટભાઈ, તકિયાના જેવી પોછી ખરી તમારે છે,
કઠણ ભૂમિ ઉપર એથી તકલીફ તમને ભારે છે;
રોગ નથી બેમાંથી કોઈને ફક્ત ફેર ખરીમાં છે,
માટે ચિતા કશી ન કરતા ઈશ્વરની આ લીલા છે.”
 
ગુસપુસ વાત કરીને ઘોડાભાઈ બોલ્યા જી,
“ખરી તણી અદલાબદલી અમને ઝટપટ કરી આપો જી;”
બહુ સમજાવ્યા યોગીજીએ પણ ના માન્યા બેઉ જરી,
ધ્યાન ધરીને યોગીજીએ કરી આપી અદલાબદલી.
 
મલકાતો મલકાતો ઘોડો માલિક પાસે આવ્યો જી,
ઘોડાના પગ દેખી માલિક નવાઈ ખૂબ જ પામ્યો જી;
માલિકે ઘોડાગાડીએ ઘોડાને જોડી દીધો,
સડક ઉપર બહુ દોડાવીને ઘોડાને હેરાન કીધો.
 
ઊંટને પણ એના માલિકે રેતીમાં દોડાવ્યું જી,
કઠણ ખરીઓ હતી ઊંટની રેતીમાં ના ફાવ્યું જી;
કંટાળીને છેવટ બેઉ પહોંચ્યા યોગી પાસ ફરી,
“ફરી કરી દો ખરીઓ કેરી અમને ઝટ અદલાબદલી.
 
ધ્યાન ધરીને યોગી બોલ્યાઃ “બન્ને જાઓ ઝરણા પાસ,
બોળો પગને જળની અંદર હતી એમ ખરીઓ થઈ જાય;
હવે પછી ઇચ્છાઓ આવી કરતા ના બેમાંથી કોઈ,
છીએ તે  જ ઠીક એમ માનજો હવે પછી પ્રાણી સહુ કોઈ.”
ખાસ સૂચનાઃ મારા આ બ્લોગ તથા અન્ય બ્લોગો/વેબ સાઈટો પર પોસ્ટ થતાં મારાં લખાણોની લીંક તમે મોકલી શકો છો કે આપી શકો છો, પણ કોપી પેસ્ટ કરીને મોકલશો નહીં કે એમનો એ રીતે ઉપયોગ કરશો નહીં.
(આ તથા મારાં અન્ય લખાણો અંગે આપના વિચારો જાણવા આતુર છું. પ્રતિભાવ જરૂર મોકલતા રહેશો.)
Copyright (c) 2010 by Girish Parikh.
ગુજવાણી લોગો તમારા બ્લોગ પર લગાવી તમારો લેખ અહીં જલ્દી પહોંચાડો.

      


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.